 |
 |
 |
 |
 |
 |
|
Oficjalna strona BPN Bieszczadzki Park Narodowy chroni fragmenty wschodnio-karpackiej przyrody w polskiej części Bieszczadów Zachodnich. Utworzony w 1973r., po kilkukrotnych powiększeniach w latach 1989, 1991, 1996 i 1999 uzyskał powierzchnię 29 201,62ha. Przez co jest największym górskim parkiem narodowym w Polsce, a trzecim co do wielkości w kraju. Bieszczadzki Park Narodowy stanowi centralną część pierwszego na świecie trójstronnego Międzynarodowego Rezerwatu Biosfery "Karpaty Wschodnie". W 1998r. Park został wyróżniony Dyplomem Europejskim przyznanym przez Radę Europy w uznaniu za ochronę wyjątkowo cennych zasobów przyrodniczych. Roślinność Bieszczady wyróżniają się specyficznym układem pięter roślinnych. Brak tu zarówno piętra górnoreglowych lasów świerkowych, jak również kosodrzewiny. W związku z czym wyróżniono tu trzy piętra roślinno-klimatyczne: pogórze (do ok. 500 m npm), regiel dolny (do ok. 1150 m npm) oraz piętro połonin. Najwyższym szczytem polskiej części Bieszczadów jest Tarnica (13 46 m npm.). Największe powierzchnie w Parku zajmują lasy. Najczęściej są to rozległe kompleksy naturalnych drzewostanów bukowych i bukowo-jodłowych z udziałem jawora i świerka. Ponadto w miejscach bardziej niedostępnych, do naszych czasów przetrwało kilka fragmentów leśnych o charakterze pierwotnym. Górna granica lasu utworzona jest w Bieszczadach przez krzywulcowe drzewostany bukowe i jaworowe, co jest zjawiskiem unikalnym w całych Karpatach. W Bieszczadzkim Parku Narodowym stwierdzono występowanie ok. 780 gatunków roślin naczyniowych, 250 gatunków mchów, przeszło 500 gatunków porostów i około 1000 gatunków grzybów. Wśród roślin naczyniowych blisko 30 to szczególnie cenne gatunki wschodniokarpackie, np. tojad wschodniokarpacki i tauryjski, goździk karuzek skalny, lepnica karpacka, pszeniec biały. Na najwyższych bieszczadzkich szczytach swoje stanowiska mają cenne gatunki alpejskie, np., zawilec naryzowy, rojnik górski i skalnica gronkowa. Zwierzęta Bieszczadzki Park Narodowy jako jeden z nielicznych w Polsce i Europie chroni ostoje rzadkich zwierząt drapieżnych i dużych ssaków roślinożernych. Swoje rewiry mają na terenie BPN m.in. wilki, rysie, żbiki i niedźwiedzie. Wieczorami można zobaczyć pasące się stada okazałych jeleni i żubrów. Łącznie w Bieszczadzkim Parku Narodowym żyje ok. 230 gatunków kręgowców, a wśród nich 58 gatunków ssaków i ponad 140 gatunków ptaków. Wśród ptaków interesującą grupę stanowią duże ptaki drapieżne i sowy. Swoje stałe rewiry mają tutaj orzeł przedni, orlik krzykliwy, trzmielojad, gadożer, puchacz, puszczyk uralski, sóweczka i włochatka. Na połoninach gnieździ się rzadki siwerniak. W latach 90-ych reintrodukowano (ponownie sprowadzono) w BPN bobry. Natomiast w Wołosatem funkcjonuje Zachowawcza Hodowla Konia Huculskiego. OPŁATY w BPN na 2001r obowiązujące od 01.01.2001r. do 31.12.2001r. Opłaty stanowią integralną część Regulaminu. Informujemy, że wpływy z działalności turystycznej uzupełniają środki finansowe przeznaczone na zagospodarowanie turystyczne Parku. 1.Wstęp na szlaki turystyczne - opłata za 1 dzień: - dorośli - 3,00 zł, - młodzież szkolna i studenci - 2,00 zł, - posiadacze Zielonej karty (UE) są uprawnieni do 50% zniżki, - dzieci do lat 7, przewodnicy PTTK, przodownicy turystyki górskiej, członkowie SOP, ratownicy GOPR, posiadacze srebrnych i złotych odznak PTTK oraz członkowie honorowi PTTK i GOPR, jak również mieszkańcy gmin Cisna, Czarna i Lutowiska otrzymują bilety bezpłatne. - do biletów bezpłatnych upoważnieni są również uczniowie szkół specjalnych, niepełnosprawni, turyści niewidomi i słabo widzący zrzeszeni w odpowiednich organizacjach, młodzież z domów dziecka i opieki społecznej. - organizatorzy imprez masowych mogą uzyskać dodatkową zniżkę dla ich uczestników po przedstawieniu odpowiedniego uzasadnienia Dyrektorowi Parku. - za fotografowanie i filmowanie przyrody i obiektów Parku w celach profesjonalnych i handlowych - opłata dzienna wynosi 50,00 zł. 2. Ceny za usługi świadczone przez stadniny Bieszczadzkiego Parku Narodowego: - nauka jazdy na krytej ujeżdżalni - 25,00 zł/ 1 godz. od osoby, - jazda w terenie grupami pod opieką instruktora BPN (grupa 5-10 osób, termin i trasa rajdu do uzgodnienia) - 25,00 zł/ 1 godz. od osoby, - przejażdżka bryczką - 50,00 zł/ 1 godz. za bryczkę. - jazda saniami - 50,00zł/1 godz. za sanie, każde kolejne sanki 5,00 zł 3. Wstęp na trasy konne Bieszczadzkiego Parku Narodowego końmi nie należącymi do BPN: - 10,00 zł/1 dzień za konia oraz opłata za wstęp do Parku od jeźdźca. 4. Opłata za zwiedzanie Muzeum Przyrodniczego w Ustrzykach Dolnych: - osoby dorosłe - 3,50 zł, - młodzież szkolna - 2,50 zł, - dzieci do lat 7, uczniowie szkół specjalnych, dzieci z domów dziecka, opiekunowie grup szkolnych, przewodnicy PTTK - bezpłatnie, - wycieczki zwiedzają Muzeum w grupach do 20 osób. Grupy obowiązuje korzystanie z usług przewodnika muzealnego - 15,00 zł od grupy. 5. Wysokość opłat w domach wycieczkowych, schroniskach, na polach namiotowych, campingach i parkingach będących własnością Parku ustalana jest przez osoby prowadzące obiekt w porozumieniu z Dyrekcją Bieszczadzkiego Parku Narodowego. 6. Wysokość opłat może ulec zmianie w drodze zarządzenia Dyrektora Bieszczadzkiego Parku Narodowego. Dyrektor Bieszczadzkiego Parku Narodowego Wojomir Wojciechowski ADRESY - Bieszczadzki Park Narodowy DYREKCJA Bieszczadzkiego Parku Narodowego 38 - 714 Ustrzyki Górne tel/fax 013 461 06 50, 461 06 10 e-mail: bdpn@radiostacja.pl. Ośrodek Naukowo-Dydaktyczny BPN Muzeum Przyrodnicze BPN ul. Bełska 7, 38-700 Ustrzyki Dolne tel. 013 461 10 91, tel/fax 013 461 30 62 Muzeum Przyrodnicze - czynne: wtorek-sobota 9.00-17.00, niedziela (VII-VIII) 9.00-14.00 INFORMACJI dotyczących usług turystycznych w Bieszczadzkim Parku Narodowym udziela: Ośrodek Informacyjno-Edukacyjny Bieszczadzkiego Parku Narodowego, 38-713 Lutowiska tel/fax 013 461 01 66, e-mail: bdpn@radiostacja.pl. Ośrodek pośredniczy w rezerwacji miejsc noclegowych w obiektach BPN: - Hotelik BPN w Tarnawie Niżnej - Placówka Naukowa MRB KW w Wołosatem - Kamping BPN Górna Wetlinka - Terenowa Stacja Edukacji Ekologicznej w Suchych Rzekach Ośrodek udziela informacji na temat turystyki konnej w: - Zachowawczej Hodowli Konia Huculskiego w Wołosatem - Stanicach Konia Huculskiego: w Ustrzykach Górnych (Ranczo Terebowiec), Wetlinie, Tarnawie Niżnej, Przysłupiu Caryńskim, Suchych Rzekach Historia tworzenia BPN Staranie o utworzenie Bieszczadzkiego Parku Narodowego rozpoczęły się w latach pięćdziesiątych, kiedy to Bieszczady stały się obiektem zainteresowania turystów i przyrodników. Pierwszy projekt opracowany przez W. Grodzińskiego w 1956 roku obejmował masyw Tarnicy, Krzemienia i Halicza wraz z szeroką strefą otaczających lasów, o łącznej powierzchni 9000 ha. Następna koncepcja S. Lisowskiego zakładała utworzenie Parku złożonego z dwóch odrębnych rezerwatów o łącznej powierzchni 4800 ha. Jeden z nich miał obejmować obszerny kompleks leśny w Dolinie Solinki zwany "Puszczą Bukową", drugi zaś piętro połonin w paśmie Tarnicy i Halicza. Z przyrodniczego punktu widzenia najkorzystniejszy był projekt H. Bodnara z 1961 roku obejmujący grupę Tarnicy oraz przylegające obszary leśne w dolinie górnego Sanu o łącznej powierzchni 12000 ha. Lecz ostateczny kształt parku ustaliła Rada Ministrów 4 sierpnia 1973 roku. Bieszczadzki Park Narodowy objął zwarty obszar wyższych partii masywu Tarnicy i Halicza oraz szczytowe partie odosobnionego |
 |
| pasma Połoniny Caryńskiej. Jego łączna powierzchnia wynosiła 5587,02 ha. Bieszczadzki Park Narodowy został powołany do ochrony osobliwych form karpackich lasów wraz z fauną i florą. Niewłaściwe rozplanowanie przestrzenne uniemożliwiało prawidłową ochronę w Parku. Poza obszarem Parku znalazły się osobliwe doliny przełomowe, ani liczne ostoje zwierzyny puszczańskiej. Przyrodnicy zaczęli przygotowywać projekty powiększenia Parku. Jednym z nich był projekt S. Michalika z 1976 roku zakładający powiększenie Parku do 30000 ha. Próby realizacji tego projektu w 1981 roku nie powiodły się. W 1987 roku S. Michalik zaproponował nowy projekt zakładający powiększenie Parku o pasmo graniczne od przełęczy Beskid po Okrąglik oraz lasy Połoniny Caryńskiej. W jego skład miały wejść również lasy na północno - wschodnich zboczach Kińczyka Bukowskiego i dawny ośrodek hodwoli żubrów w rejonie Widełek. Łącznie dawało to powierzchnię ok. 26000 ha. Ostateczny rozmiar Parku został nadany rozporządzeniem Rady Ministrów z 22 sierpnia 1989 r. nadając mu powierzchnię 15710,2 ha. co poważnie zmieniało początkową koncepcję. Nad nastepnym projektem rozpoczęli pracę: W. Holly, S. Michalik, Z. Tym, T. Winnicki. Projekt ten nawiązywał do wcześniejszego projektu z 1976 r. z tą różnicą, że w paśmie granicznym sięgał on tylko po Rabią Skałę, lecz w większym stopniu obejmował on okolice Połoniny Wetlińskiej. Rozporządzeniem Rady Ministrów z 25 stycznia 1991 r. powiekszono Bieszczadzki Park Narodowy do powierzchni 27064 ha. Od 1992 r. Bieszczadzki Park Narodowy stanowi część Międynarodowego Rezerwatu Biosfery "Karpaty Wschodnie". W latach 1996 i 1999 Park powiekszono do lacznej powierzchni 29 201, 62 ha" |
| Wszelkie uwagi, zapytania kierować: www.ooh.pl |
|
© Turystyczne Podkarpacie 2001 Wszelkie prawa zastrzeżone |